Тулбаема
Басу юлыннан авылыма ашыгам.
Ничек яратмыйсың сине, Тулбай!
Таң атканда басу-кырларыңда
Өзелеп моңнар суза таныш тургай.
Тиргәвеш, Сөрмәт елгалары
Урап ага ике ягыңнан.
Әйтерсең лә яшь казларның
Толымнары үреп салынган.
Әй, Тулбаем!
Җәйләреңдә Сөрмәт буйларында
Тәгәри-тәгәри җиләк җыйдым.
Кышларын Тиргәвеш ярларында
Чана-чаңгыларда карга чумдым.
Язлар килү белән кырларыңда
Иген чәчте...