Мин язмышка һәрчак үпкәлимен...
Үпкәлимен мин язмышка
Ялгышып язылганга.
Шул ялгышлар арасында
Адашып калынганга.
Төзәтергә ялгышларны
Карасам да тырышып.
- Алга чыкма, жиңәлмассың,-
Диде миңа орышып.
Үтте гомер... Соңдыр инде
Язмышны актарырга.
Үткәннәргә кайтып булмый,
Кала тик уфтанырга.
